تحلیل ساختار امپرسونیستی مجموعه داستان «من هم چه گِوارا هستم»از گلی ترقی با تأکید بر نظریۀ سوزان فِرگِسِن

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، ادبیات تطبیقی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران(نویسنده مسؤل)

doi
چکیده

امپرسیونیسم با تکیه بر احساسات و درک راوی از وقایع، با انتقال تجربه‌های آنی و گذرا که تابعی از ذهن راوی است، هیجان و تلاطم درونی او را به خواننده نشان می‌دهد. در مجموعه داستان‌ من هم چه گوارا هستم ، نویسنده با بهره‌گیری از ویژگی‌های امپرسیونیسم، مجموعه‌ای از حال و هوای درونی راوی را در مواجهه با رویدادهای متفاوت، به مخاطب، منتقل می‌کند. بیشتر داستان‌های این مجموعه را می‌توان از منظر امپرسیونیستی مورد بررسی قرار داد؛ چرا که بارزترین مشخصه‌های جنبش ادبی امپرسیونیسم از دیدگاه سوزان فِرگِسِن، در آن‌ها یافت می‌شود. از جملۀ این ویژگی‌ها، می‌توان به زاویۀ دید محدود و توصیفات آنی، نشان دادن شور و هیجان درونی راوی و نامتوالی روایت کردن رویدادها، اشاره کرد. در پژوهش پیش‌رو با بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای و به روش تحلیل کیفی، با اساس قرار دادن ویژگی-های امپرسیونیستی داستان کوتاه از دیدگاه فرگِسِن، و مستندسازی آن‌ها با متن داستان‌ها، به تحلیل ظرفیت امپرسیونیستی این داستان‌ها پرداخته‌ایم. دستاورد این پژوهش نشان می‌دهد بیشتر داستان‌های این مجموعه، از لحاظ کارکرد زاویۀ دید، مکان، زمان، ایجاز، صناعات ادبی و پیرنگ، ذیل داستان‌های امپرسیونیستی قرار می‌گیرند.