بررسی تاثیر آموزش رهبری فراگیر بر بهزیستی کار با نقش میانجی تشویق سرپرست در سازمان (مطالعه موردی کارکنان سازمان تامین اجتماعی)

نویسندگان

1 گروه مدیریت، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی جهاد دانشگاهی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی. دانشگاه آزاد اسلامی. پرند. تهران. ایران.

3 گروه مدیریت، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد، ایران

doi
چکیده

این تحقیق بر اساس تئوری خود تعیینی، رابطه بین آموزش رهبری فراگیر، قدرت، بازخورد رشد سرپرست و بهزیستی  محیط کار را بررسی کرد هدف مطالعه حاضر پرداختن به این شکاف با بررسی نقش رهبری فراگیر در شکل‌دهی قدرت و جهت بهزیستی  محیط کار است. این پژوهش از دید روش کمی، از منظر هدف کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوردی اطلاعات پیمایشی است که اقدام به گردآوري داده‎ها از شرکت های تولیدی، گردید و با حجم نمونه بزرگ و از طريق پرسشنامه که اقتباس‌شده از پيشينه تحقيق تهیه شد و بر اساس مدل مفهومي تدوین‌شده اقدام به بررسي روابط و مسيرهاي طرح‌شده و آزمون فرضيه‎ها شده است. جهت تحليل توصيفي به شاخص‎هاي گرايش مركزي و پراكندگي متغيرها استناد شده و تحليل لازم صورت مي‎گيرد. جهت تجزیه‌وتحلیل استنباطي از روابط چند متغيري و معادله‎يابي ساختاري استفاده شد. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است رهبری فراگیر با بهزیستی  محیط کار کارکنان همبستگی مثبت داشت. نشاط کارکنان واسطه ارتباط بین رهبری فراگیر و بهزیستی کارکنان در محل کار است. این مطالعه همچنین نشان داد که بازخورد رشدی سرپرست، رابطه بین رهبری فراگیر و نیروی کارمند را تعدیل می‌کند، که شرایط را که تحت آن رهبری فراگیر بر نیروی کارمندان و بهزیستی محیط کار آنها تأثیر می‌گذارد، گسترش می‌دهد. نتایج نشان می دهد که رهبری فراگیر می تواند با برانگیختن نشاط کارکنان، بهزیستی  محیط کار را بهبود بخشد. بنابراین، مدیران باید بتوانند به طور مؤثر نیازهای اساسی کارکنان را برآورده سازند تا نشاط آنها را تحریک کنند.