پهنهبندی عرصههای مناسب برای انبوهسازی مسکونی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: شهر بندرعباس)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران(نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد لارستان،دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
doi
چکیده
با رواج اندیشه مدرنیسم در معماری و شهرسازی به همراه رشد فزایندة جمعیت شهری، محدودیت ارائة زمین و خدمات، تقاضا برای مسکن و محدودیتهای اقتصادی و محیط زیستی، بلندمرتبهسازی در شهرهای بزرگ جهانگسترش یافت و مکانیابی این ساختمانها در فضاهای شهری از اهمیت زیادی برخوردار گردید. بلندمرتبهسازی راهکار مناسبی برای کنترل رشد کالبدی شهرهاست و شناسایی پهنههای مناسب برای احداث بلندمرتبهها ضروری است. هدف از این پژوهش، شناخت پهنههای مناسب برای احداث ساختمانهای بلندمرتبه در بندرعباس است. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و به لحاظ ماهیت و روش از نوع توصیفی - تحلیلی است. جمعآوری اطلاعات به دو شیوه اسنادی و پیمایشی با جامعه آماری 10 نفر بهعنوان نمونه از متخصصین و مدیران شهرسازی شهرداری انجام گرفته است که پس از بررسی عوامل تأثیرگذار، معیارهایی در چهار بعد شامل کالبدی، اجتماعی و فرهنگی، زیست محیطی و اقتصادی تعیین گردید و وزن دهی بر اساس مدل AHP انجام و روی هم گذاری لایهها با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیای GIS صورت پذیرفت.یافتههای پژوهش نشان میدهد پهنههایی در شرق، غرب، جنوب غربی و مرکز بندرعباس، از ظرفیت مناسبی برای احداث ساختمانهای بلندمرتبه برخوردارند؛ بهنحویکه ساخت بلندمرتبه در این پهنهها، به توزیع متناسب و تراکم مناسب ساختمانی و جمعیتی در شهر منجر میشود در پایان پس از اولویتبندی پهنهها؛ بر مبنای یافتهها پیشنهادهایی برای استقرار بلندمرتبهها در پهنههای مناسب ارائه گردید.