تاثیر روش تدریس رویدادیِ کاگان بر بارشناختی بیرونی و توان حل مسئله در درس علوم تجربی دانشآموزان پایه ششم ابتدایی شهر ارومیه
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
3 گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش تدریس رویدادیِ کاگان بر بار شناختی بیرونی و توان حل مسئله دانشآموزان پایه ششم ابتدایی شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد. این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان پایه ششم ابتدایی ناحیه یک ارومیه (N=1114) بود. نمونهگیری به شیوه خوشهای چندمرحلهای انجام شد؛ بدینترتیب که یک مدرسه بهصورت تصادفی انتخاب و از میان کلاسهای پایه ششم آن، دو کلاس ۲۵ نفره برگزیده شد. تخصیص گروهها در سطح کلاس صورت گرفت و یک کلاس بهعنوان گروه آزمایش و دیگری بهعنوان گروه کنترل تعیین شد.مداخله آموزشی طی ۱۰ جلسه در گروه آزمایش اجرا گردید. در این گروه، محتوای مصوب درس علوم با سازماندهی مبتنی بر الگوی رویدادیِ کاگان ارائه شد؛ بهگونهای که هر جلسه در قالب توالی هدفمند رویدادهای یادگیری شامل جلب توجه، هدفگذاری، فعالسازی پیشدانستهها، ارائه و کاوش محتوا، راهنمایی، تمرین، بازخورد و جمعبندی طراحی شد. همچنین ساختارهای تعاملی کاگان بر اساس اصول PIES برای نظاممند کردن تعاملات کلاسی بهکار گرفته شد. گروه کنترل همان محتوا را با روش مرسوم دریافت کرد.دادهها از طریق مقیاس بار شناختی بیرونی پاس، ونمرینبوئر و آدام (پسآزمون) و پرسشنامه حل مسئله پاکر (۱۹۹۱) در قالب پیشآزمون و پسآزمون گردآوری شد. تحلیل دادهها با آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس در نرمافزار SPSS-25 انجام گرفت. نتایج نشان داد روش تدریس رویدادیِ کاگان موجب کاهش معنادار بار شناختی بیرونی و بهبود توان حل مسئله دانشآموزان شد.