امکان سنجی بازیافت CO2 از طریق Post Combustion در صنعت سیمان آبیک به منظور کاهش گازهای گلخانه ای
نویسندگان
1 استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران*(مسئول مکاتبات)
2 استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
3 استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب.
4 کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
گرم شدن کره زمین در نتیجه افزایش انتشار گازهای گلخانه ای از جمله CO2 است که پیامد آن تغییرات شدید آب و هوایی در کره زمین می باشد. از آن جایی که میزان خالص تولید گاز CO2 در صنعتی سیمان به دلیل مصرف سوخت های فسیلی و نیز فرایندهای شیمیایی تولید سیمان در مرحله حرارت دیدن مواد اولیه در حدود 15 الی 25% می باشد، این صنعت در میان صنایع و همچنین پس از نیروگاه ها و پالایشگاه ها بیشترین و بزرگ ترین تولید کننده گاز CO2 در جهان می باشد. در این تحقیق، بررسی زمینه امکان سنجی فنی بازیافت CO2 در مجتمع سیمان آبیک با ظرفیت تولید سیمان در حدود 12500 تن در روز در دو خط تولید، به عنوان یکی از صنایع بزرگ سیمان کشور انجام گردید. مازوت به عنوان سوخت اصلی کوره ها در این صنعت مورد استفاده قرار می گیرد. در اثر احتراق، گازهای خروجی از پیش گرمکن 5 مرحله ای شامل 5/24% حجمی گاز CO2، 6/7% H2O، 8/4% حجمی O2 و 1/63% گاز N2 می باشد. با توجه به آنالیز گازهای خروجی از دودکش سیمان آبیک و با توجه به امکانات موجود کارخانه، جذب CO2 با فرایند پس احتراق به روش جذب شیمیایی با حلال مونواتانول آمین (MEA) توسط نرم افزار HYSYS طراحی و تجهیزات مورد نیاز سیستم فرآیند، شبیه سازی و بهینه گردید و ابعاد کلیه اجزای سیستم نیز تعیین شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که در این صنعت امکان جذب حدور 117 تن در ساعت گاز CO2 با راندمان 97% و دمای 53 درجه سانتی گراد به همراه مقداری رطوبت، اکسیژن، نیتروژن که به ترتیب حدود kg/h1179، kg/h 5/2، kg/h 5/12 می باشد، وجود دارد که می توان آن را پس از فشرده سازی به مایع تبدیل کرده و جهت انتقال به مراکز مصرف آماده نمود.