تحلیل دوگانگی فضایی شهری با تأکید بر رویکرد زیست پذیری شهر چابهار

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری ،علوم انسانی، واحد یادگار امام، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه جغرافیا ، علوم انسانی ، واحد یادگار امام، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران(نویسنده مسئول)

3 گروه جغرافیا، علوم انسانی، واحد یادگار امام دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.

doi
چکیده

شهرنشینی شتابان ناهنجاری‌ها و نابسامانی‌های اجتماعی، کمبود مسکن و حاشیه‌نشینی را به همراه آورده و محیط‌زیست را نیز در معرض تهدید قرار داده است. دوگانگی اجتماعی، اقتصادی و به‌تبع آن دوگانگی فضایی حاصل تأثیرات متقابل عوامل مختلفی است که در پی رشد شتابان شهرنشینی به وجود آمده است. دوگانگی فضایی می‌تواند در میزان و سطح زیست پذیری محلات شهری اثر مستقیم داشته باشد. با توجه به این مشکل، سؤال‌ اصلی پژوهش تحلیل عوامل و زمینه‌هایی است که موجب ایجاد دوگانگی در وضعیت زیست پذیری شهرستان چابهار شده است. هدف اصلی پژوهش تحلیل دوگانگی فضایی دهستان‌های شهرستان چابهار مبتنی بر زیست پذیری است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت تحلیلی و از نظر روش کیفی- کمی است.روش جمع‌آوری داده‌ها کتابخانه‌ای است.جامعه‌ی آماری تحقیق را 80 نفر از کارشناسان ذی‌ربط دهیاری شهر چابهار و اساتید جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری تشکیل می‌دهند و تکنیکی که در این راستا استفاده‌شده تکنیک دلفی است. روش نمونه‌گیری مورد استفاده در پژوهش حاضر احتمالی و از نوع طبقه‌ای بوده است. ا بزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه از نوع بسته است. برای تحلیل داده‌ها از مدل تاپسیس استفاده‌شده است. نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد که دوگانگی فضایی در شهرستان چابهار به دو دسته تقسیم می‌شود. 1-دوگانگی فضایی در قسمت شمالی و جنوبی شهرستان 2- دوگانگی فضایی در قسمت شرقی و غربی شهر چابهار. علاوه بر این در تحلیل معیارهای استخراج‌شده، معیار فرصت‌های شغلی، با کسب امتیاز 504/0 توانسته است رتبه اول را به خود اختصاص دهد. معیار درآمد، با کسب امتیاز 484/0 رتبه دوم را به خود اختصاص داده است.

کلیدواژه‌ها