شناسایی و تحلیل الگوهای فکری حاکم بر تاثیرات احداث اقامتگاه های بومگردی بر توسعه پایدار روستایی (مطالعه موردی: بخش موران شهرستان گرمی استان اردبیل)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
چکیده
اقامتگاههای بومگردی به عنوان یکی از مهمترین کسب و کارهای گردشگری روستایی به شمار میرود و تاثیرات بالایی در توسعه روستاها دارد. یکی از چالشهای مهم بین برنامهریزان گردشگری، وجود دیدگاهها و نگرشهای مختلف در ارتباط با تاثیرات احداث اقامتگاههای بومگردی است که منجر به شکلگیری الگوهای فکری متفاوت میشود. شناسایی و تبیین این الگوهای فکری، کاربرد مهمی برای برنامه ریزان گردشگری در زمینه اتخاذ بهترین برنامهها دارد. روستاهای بخش موران در شهرستان گرمی استان اردبیل از فضاهای مهم بومگردی استان به شمار میرود. هدف اصلی پژوهش، شناسایی و تحلیل الگوهای فکری حاکم بر تاثیرات ایجاد اقامتگاههای بومگردی بر ابعاد توسعه روستایی موران است. برای این منظور از طریق روشهای میدانی و کتابخانهای دادههای لازم گردآوری شد. برای تعیین و تحلیل الگوهای فکری حاکم بر پژوهش از مدل تحلیلی کیو استفاده شده است. بر اساس نتایج این مدل چهار الگوی فکری حاکم بر تاثیرات اقامتگاههای بومگردی بر توسعه پایدار روستایی در موران شناسایی شد که الگوی فکری اول نسبت به دیگر الگوها دارای اهمیت بسیار بالایی است. بر اساس الگوی فکری اول اقامتگاههای بومگردی در مجموع دارای تاثیرات مثبت و بالایی بر بخشهای متعدد توسعه روستایی بخش موران داشته است. همچنین الگوهای دیگر از منظر ارزیابی تاثیرات دارای تفاوت با الگوی اول بوده و اساسا نگرش نسبتا متقاوتی به تاثیرات احداث اقامتگاههای بومگردی بر توسعه روستایی موران دارند.