بررسی جامعه شناختی رمان «طوبی و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

3 گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

doi
چکیده

چکیده به طورکلّی، داستان نویسان معاصر زن ایرانی، دو مسأله را همواره در رمان های اجتماعی خود مدّ نظر قرار داده‌اند: نخست مسأله چالش‌های هویّتی و بحران‌هایی که فرد در یک جامعه سنّتی رو به گذار در حال طی کردن آن‌ها است و دوم استفاده از تکنیک‌ها و ادبیّات و فرم‌های جدید روایت برای خلق اثری به غایت پیچیده و کاملاً ادبی. از زمان انتشار رمانِ سووشونِ سیمین دانشور، رمان نویسان معاصر زن ایرانی، با خلق قهرمانان زن و حتّی گاه یک ضدّ قهرمان در رمان، تمام بحران‌های سنّتی رمان ایران را به چالش کشیدند. بحران‌هایی که معمولاً خبر از جامعۀ آشوب زدۀ نویسنده می‌دهد. در این میان، از جمله نویسندگانی که از سویی به بحران‌های اجتماعی و از سوی دیگر به شیوۀ رئالیسم جادویی توجّه دارند می‌توان شهرنوش پارسی پور را نام برد که با وجود این که بیشتر آثارش غیرقابل انتشار در ایران هستند، امّا خوانندگان خود را به خوبی در میان قشر کتابخوان طبقة متوسّطه پیدا کرده است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی سعی شده است تا با محور قرار دادن شورش علیه بحران‌ها و خلأهای اجتماعی، نکات جامعه شناسی در این رمان بررسی و مورد تحلیل قرار گیرد.