بررسی کیفیت زندگی شهری با استفاده از سنجش از دور و GIS - مطالعه موردی : مناطق 1 و 2 شهر زاهدان
نویسندگان
1 استادیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز
doi
10.22131/sepehr.2022.252771چکیده
کیفیت زندگی میزان توانمندی محیط برای فراهم آوردن و پاسخگویی به نیازهای مادی و معنوی افراد جامعه میباشد. پیامدهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فیزیکی شهرنشینی همچنان دانشمندان را در سراسر جهان به چالش میکشاند. راهبردهای برنامهریزی صحیح شهری کلیدهایی برای ایجاد یک محیط زندگی بهتر برای شهروندان است. پژوهش حاضر به بررسی کیفیت زندگی شهری در مناطق 1 و 2 شهر زاهدان با تلفیق دادههای سنجش از دور، تصاویرماهوارهای و دادههای جمعیتی حاصل از سرشماری و شبکه معابر شهری پرداخته است. روش پژوهش بهکار رفته از نوع توصیفی- تحلیلی و روش جمعآوری دادهها و اطلاعات، اسنادی و کتابخانهای بوده است. چهار شاخص اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی و دسترسی به خدمات بهعنوان معیارهای اصلی برای مدلسازی کیفیت زندگی انتخاب شده است. همچنین برای استخراج تصاویرماهوارهای از سامانه گوگل ارث انجین و بهمنظور تلفیق و همپوشانی لایهها و شاخصها از نرمافزار ArcGIS استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که شاخص دسترسی به خدمات بیشترین تأثیر را در بررسی کیفیت زندگی دارد و بخشهای شرقی منطقه 2 و بخشهای مرکزی منطقه 1 از کیفیت زندگی بیشتری برخوردار است. در ادامه نتایج، شاخص خودهمبستگی فضایی موران بر وجود الگوی خوشهای کیفیت زندگی در محدوده مورد مطالعه تأکید دارد.
