بررسی نانو ساختارهای کربن نیتریدی به عنوان حامل داروی آناگرلید با استفاده از نظریه تابعی چگالی

نویسندگان

1 گروه شیمی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی،امیدیه، ایران

2 گروه شیمی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی،امیدیه، ایران

3 گروه شیمی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی، امیدیه، ایران

doi
10.71508/crn.2024.140402011204570
چکیده

هدف این پژوهش بررسی برهم‌کنش‌های داروی آناگرلید(AG) و نانوساختارهای نیترید کربن گرافیتی g-C 3 N 4 با استفاده از نظریه تابعی چگالی است. تمام محاسبات با استفاده از تابع B3LYP همراه با سری پایۀ 6-311+G(d,p) در محیط گوسین 09 اجرا شدند. بهینه‌سازی ساختاری بر روی تمام صورت‌بندی‌های اولیه g-C 3 N 4 :AG اجرا شد و انرژی‌های جذب (E ads ) نیز برای آنها محاسبه گردید. در نهایت، سه پیکربندی پایدار برای کمپلکس g-C 3 N 4 :AG به‌دست آمد که تمام شیوه‌های ارتعاشی در هر سه کمپلکس مقادیر مثبت داشتند. مقادیر E ads بر حسب kcal.mol -1 برای کمپلکس‌های 1 تا 3 به ‌ترتیب برابر با 0/16-، 3/7- و 25/5- بدست آمد. سطح انرژی HOMO ، LUMO و اختلاف انرژی بین آنها ( Eg ) برای ساختارهای مورد بررسی نشان داد که به ‌طور کلی جذب AG روی سطح g-C 3 N 4 باعث ناپایداری نسبتاً زیاد سطح انرژی HOMO و پایداری کم سطح انرژی LUMO می‌شود. محاسبات NBO نشان داد که مقدار بار جزئی اتم­های ساختارهای مورد بررسی بعد از تشکیل کمپلکس­ها تغییر محسوسی نشان نمی­ دهند و انتقال بار ناچیزی بین نانوساختار و دارو اتفاق می­ افتد. زمان مورد نیاز برای رهاسازی AG از g-C 3 N 4 در کمپلکس­های 1 تا 3 به­ ترتیب حدود 5- 10× 2/0، 14- 10× 4/0 و 83 ثانیه است. از این رو، به نظر می­رسد با درنظر گرفتن انرژی جذب و خواص الکترونی، کمپلکس g-C 3 N 4 :AG-3 گزینه مناسبی برای حمل داروی AG است.