زن در شعر صدقی زهاوی و ملک الشعرای بهار
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران(استاد).
2 عضو هیأت علمی دانشگاه قم(استادیار).
3 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران(استادیار).
doi
چکیده
پایه و اساس مدرسه سلافیه در ادبیات تطبیقی، توجه به زیرساختهای اجتماعی و سیاسی و فرهنگی جوامع در فرم دادن به روساخت آن جامعه است. شباهتهای موجود در گسترههای دینی، فرهنگی و اجتماعی در ایران عصر مشروطه و عراق عصر نهضت باعث شد شعرا و ادبای دو کشور ـ بدون اینکه در بیشتر موارد از آثار ادبی یکدیگر اطلاع داشته باشند ـ به بررسی موضوعها و درونمایههایی مشترک، در اشعار و آثار ادبی خود بپردازند. یکی از اصلیترین مضامینی که به عنوان زیرمجموعهای از شعر اجتماعی در ادبیات این دو دوره رخ نمود، مباحث مربوط به زنان و بررسی مسائل و مشکلات مربوط به آنها است. با توجه به مطالب یادشده، مقاله حاضر در صدد است تا در چارچوب مکتب نظری سلافیه، و با ملاک قرار دادن دیدگاه ملک الشعرای بهار در ایران و جمیل صدقی زهاوی در عراق، به بررسی نگرش این دو شاعر به مبحث حضور زن در جامعه پرداخته و اشتراکات و تفاوتهای میان آنها در این موضوع را مشخص نماید.