بررسی تغییرات هورمونی، BMI و FBS در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 گروه زیست شناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

3 گروه زیست شناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

doi
10.60833/ASCIJ.2026.1216566
چکیده

سندرم تخمدان پلی­کیستیک (PCOS) رایج­ترین اختلال غدد درون ریز در زنان در سنین باروری شناخته می­شود که با نشانگان هایپرآندروژنیسم، آمنوره یا الیگومنوره و وجود تخمدان پلی‌کیستیک مشخص می­گردد. علی­رغم مشخص نبودن علت دقیق بروز این سندرم، شواهد موجود از وجود اختلالات بافتی، هورمونی و ژنتیکی مشترک در میان مبتلایان حکایت دارد. این مطالعه به بررسی تغییرات هورمونی و قند خون و شاخص توده بدنی در بیماران مبتلا بهPCOS  می­پردازد. تحقیق حاضر بر روی 100 زن مبتلا به PCOS و 100 زن سالم دارای معیارهای ورود به مطالعه با تشخیص پزشک متخصص زنان صورت گرفت. سطوح هورمون‌های LH، FSH، نسبت LH به FSH، AMH، استرادیول، پرولاکتین، قندخون ناشتا و تستوسترون سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم­افزار آماری 22 SPSS و آزمون‌های یو من ویتنی و همبستگی پیرسون انجام شد سطح معنی­داری 05/0 p < در نظر گرفته شد. میانگین مقدار شاخص توده بدنی، قندخون ناشتا و سطوح هورمونی در بیماران مبتلا به PCOS به طور معناداری بیشتر از افراد سالم بود (05/0 p <). همچنین همبستگی مستقیم ناقص بین متغیرهای مورد بررسی در تمامی موارد مشاهده شد. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهند سطوح هورمون‌های LH، FSH، نسبت LH به FSH، AMH، استرادیول، پرولاکتین، قند خون ناشتا و تستوسترون در بیماران مبتلا به PCOS  افزایش می­یابد. بعلاوه رابطه مستقیم ناقص بین این متغیرها وجود دارد، به این معنا که با افزایش یکی، دیگری نیز افزایش می­یابد اما میزان این افزایش ثابت نمی­باشد .