بررسی تطبیقی رویکرد وجودگرایی در آثار و اندیشه سهراب سپهری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
doi
چکیده
سهراب یکی از شاعران عارفمسلک معاصر است که در سرایش هشت کتاب خود، به یک سفر درونی دست زده است. بررسی مضمونی اشعار سهراب سپهری، او را در زمره شاعران پدیدارنگری قرار میدهد که نخستین درها را به روی ادراک و آگاهی از هستی خویش میگشاید و در وحدت با جهان پیرامون، به سوی معرفتشناسی و نگاهی هستیشناسانه سوق مییابد. از میان مکاتب روانشناسی موجود، رویکرد وجودگرایی، تنها مکتبی است که به صورت مستقیم و با تأسی از فلاسفه و مؤلفین وجودی و پدیدارنگر، انواع مختلف هیجانات و اختلالات روانی را از نقطهنظر هستیشناسانه خود مینگرد. دیدگاه یالوم، با تمرکزش بر مسلمات هستی، یعنی مرگ، آزادی، انزوا و پوچی، و با تأکیدش بر رابطه به منظور گفتوگو درباره این مسلمات، نقشهای در اختیار درمان هستیگرا- انسانمدار قرار داد. اینها نقش بسیار مهمی در هر یک از سطوح ساختار روانی فرد برعهده دارند و در ارتباط تنگاتنگ با کار بالینیاند. به علاوه، به وجود آورنده یک اصل ساماندهنده محوری نیز هستند.