مطالعه شرایط بهرهوری پژوهشی اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی با استفاده از الگوسازی فازی
نویسندگان
1 . استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد مهاباد، مهاباد، ایران.
doi
چکیده
هدف این پژوهش، طراحی مدلی برای سنجش بهرهوری پژوهشی اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی منطقه دو است. روش انجام پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نوع تحقیقات، آمیخته یا ترکیبی (کمی-کیفی) است. بر این اساس در بخش اول پژوهش به منظور ارائه الگویی جامع از بهره ور ی پژوهشی اعضای هیأت علمی از روش پژوهشی کیفی فراترکیب سندلوسکی و بارسو (2007) استفاده شد. نمونه در بخش کیفی پژوهش تعدادی از متخصصان و صاحب نظران حوزه پژوهش و گروه های متمرکز اعضای داخل و خارج از دانشگاه بوده است که به صورت هدفمند نمونه گیری شده اند و در بخش کمّی، از شیوة نمونه گیری تصادفی متناسب استفاده شده است. حجم نمونه در پژوهش حاضر برابربا 241 نفر میباشد. روشهای جمعآوری اطلاعات در این پژوهش شامل: منابع کتابخانهای و پرسش نامه که علاوه بر مشخصات جمعیت شناختی، شامل مقیاس سنجش بهره وری پژوهشی اعضای هیأت علمی (این پرسش نامه محقق ساخته و برآمده از بخش کیفی پژوهش و مطالعه کتابخانه ای و همچنین آییننامه ارتقای اعضای هیأت علمی دانشگاهها) است. بررسی و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل عاملی تأییدی صورت گرفت. به منظور ارائه ترکیب مطلوب ابعاد الگو به گونه ای که بتوان بهره ور ی پژوهشی اعضای هیأت علمی را بهینه کرد از روش الگوسازی ریاضی (سیستم خبره فازی) استفاده شد. با توجه به یافته های پژوهش، ابعاد، مؤلفه ها و شاخصهای استخراجی از روش فراترکیب (الگوی پژوهش) مورد تأیید جامعه هدف قرار گرفت.
