«تحلیل بلاغی و تأویلی تصویر خورشید در مثنوی»
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
این مقاله در پی نمایاندن محوری ترین و کانونی ترین تصویر در جهان ذهن و اندیشه ی مولوی است. نویسنده درصدد است با تجزیه و تحلیل این تصویر پویا و پرابهام در مثنوی با تکیه بر دلالت های ساده ی زبانی و صورتهای بلاغی، الگوی اندیشگی شاعر را بررسی کند. مولوی چه آن زمان که در بلخ(خراسان) می زیست و چه وقتی که در معرض آفتاب شمس در قونیه قرار گرفت، محو تابناک ترینتجلی حق بود. در این پژوهش، ضمن اینکه به ویژگی های صوری و ذاتی خورشید اشاره شده، مقاصد مولوی نیز برای بیان امور غیرحسی، غیبی، آن جهانی و غیرمادی کاملاً هویدا گشته است.