پتانسیلیابی منابع آب زیرزمینی دشت ازنا – الیگودرز با استفاده از متغیرهای محیطی و مدل نسبت فراوانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی آبخیزداری، دانشگاه لرستان
2 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان
3 . دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان
4 دانشجوی دکتری مهندسی آبخیزداری، دانشگاه لرستان
5 دانشجوی دکتری مهندسی آبخیزداری، دانشگاه شهرکرد
6 دانش آموخته دکتری مهندسی آبخیزداری، دانشگاه لرستان
doi
چکیده
افزایش جمعیت و استفاده بیش از حد از منابع مختلف آبی، منجر به توجه ویژه به منابع آبهای زیرزمینی شده است. در این تحقیق، کارایی مدل نسبت فراوانی در پتانسیلیابی منابع آب زیرزمینی دشت ازنا – الیگودرز استان لرستان مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا لایههای رقومی 11 معیار مؤثر در پتانسیل آبهای زیرزمینی (ارتفاع زمین، سنگشناسی، انحنای سطح زمین، شیب، جهت شیب، کاربری اراضی، فاصله از رودخانه، تراکم شبکۀ آبراههها، فاصله از گسل، تراکم گسل، خاکشناسی و شاخص رطوبت توپوگرافی) در GIS تهیه گردید. تعداد 370 چاه موجود در منطقه با آبدهی بیشتر از 11 (مترمکعب بر ساعت) به عنوان چاههای دارای آبدهی مناسب انتخاب و لایه موقعیت رقومی آنها بهصورت تصادفی به گروههای آموزش (70%) و اعتبارسنجی (30%) تقسیم گردید. سپس لایههای مربوط به متغیرهای محیطی طبقهبندی و بر اساس تراکم چاهها و مدل نسبت فراوانی، وزن هریک از کلاسها تعیین گردید. در نهایت نقشه پتانسیل منابع آب زیرزمینی بر اساس مدل نسبت فراوانی تهیه شد. صحت نقشه نهایی بر اساس روش منحنی راک (ROC) ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که نقشه پتانسیل منابع آب زیرزمینی تهیه شده بر اساس مدل نسبت فراوانی دارای 72/1% بوده که بیانگر قابلیت بالای این مدل در پتانسیلیابی منابع آب زیرزمینی است. نقشه پتانسیل منابع آب زیرزمینی منطقه نشان داد که کلاسهای با پتانسیل کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد به ترتیب 210/79، 210/24، 210/29 و 209/24 کیلومترمربع را به خود اختصاص دادهاند. لذا استفاده از مدل نسبت فراوانی در این منطقه قابلاعتماد است.