اثر تغییرات ساختاری بر اشتغال صنعتی ایران (1399-1383)

doi
10.71818/ecj.2025.1107753
چکیده

بررسی تغییرات ساختاری بر اشتغال صنعتی هدف این مقاله است با استفاده از آمار مرکز آمار ایران طی سال‌های 1383-1399 شاخص‌های عملکردی مرتبط با تغییرات ساختاری برحسب کدهای 2 رقمی محاسبه شد و با استفاده از مدل اقتصادسنجی ARDL اثر این شاخص‌ها بر اشتغال صنعتی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که صنایع ایران سه دسته هستند که اول صنایع بزرگ که اغلب کالاهای سرمایه‌ای و مصرفی بادوام و یا کالاهای واسطه‌ای تولید می‌کنند. دوم صنایع متوسط که مالکیت بخش عمومی و خصوصی دارند و از تکنولوژی متوسط به بالا استفاده می‌کنند و اشتغالزایی پایینی دارند. سوم صنایع نسبتاً کوچک که تحت تملک بخش خصوصی بوده و سهم بالایی در اشتغال صنعتی ایران دارند. نتایج تخمین مدل نشان داد که تغییرات ساختاری بر اشتغال صنعتی ایران اثر مثبت دارد. پیشنهاد می‌شود که توجه به تغییرات ساختاری در برنامه‌های سیاست صنعتی کشور در اولویت قرار گیرد و از آن‌جا که تغییرات ساختاری همگام با رشد فناوری و تکنولوژی در بخش صنعت می‌تواند بر اشتغال صنعتی اثر گذارد؛ لذا هدایت سرمایه‌گذاری در جذب فناوری توسط بنگاه‌های صنعتی جهت افزایش اشتغال مدنظر قرار گیرد.