تحلیلی بر نابرابریهای فضایی-کالبدی و تاثیرآن بر رضایتمندی ساکنان مطالعه موردی: سکونتگاه غیررسمی شهر همدان (کوی ولیعصر)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
2 (استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران)
doi
چکیده
چکیده تفاوتهای فضایی موجود در ساختار شهرها و فقر شدید گروههای اجتماعی و درنهایت انتقال پدیدهی فقر روستایی به فقر شهری موجب ایجاد سکونتگاههای غیر رسمی در درون یا مجاور شهرها به شکل خودرو و فاقد مجوز توسط اقشار کمدرآمد شده است. این شرایط باعث نابرابری و عدم انطباق در ابعاد مختلف گردیده است. نابرابری فضایی به معنای وجود تفاوت بین ویژگیهای اجتماعی، اقتصادی و کالبدی نواحی مسکونی یک شهر و بررسی عوامل مؤثر در ایجاد و تشدید آن میباشد. از بازتابهای این انطباق نیافتگی می توان به اغتشاش در ساختار فضایی، بروز پدیده جدایی اجتماعی، ایجاد تفاوت فضایی در ساختار شهرها، فقر شدید گروههای اجتماعی و درنهایت بروز پدیدهی فقر شهری اشاره کرد. در پژوهش حاضر از روش پرسشنامه برای مقایسه ویژگیهای کالبدی منطقه کوی ولیعصر در شهر همدان با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. آزمون رگرسیون و پیدا کردن رابطهی بین رضایتمندی کلی و هریک از شاخصهای چهارگانهی دیگر حاکی از آن است که طبق مدل نهایی بدست آمده شاخص ایمنی رابطهی قویتری با رضایتمندی کلی داشته که مؤکد آن است که به منظور ارتقا رضایتمندی ساکنان لازم است بیشترین اقدامات در بخش ایمنی صورت گیرد. مقاله حاضر برگرفته از رسالهی دکتری نگارنده با عنوان بازآفرینی سکونتگاههای غیررسمی در راستای تحقق بخشی سازمان فضایی شهر همدان تدوین گردیده و هدف اصلی آن بررسی مناطق برخوردار و غیر برخوردار در شهر همدان و ارائه راهکارهای مناسب جهت توانمندسازی، ساماندهی و بازآفرینی آن مناطق میباشد.
