نقش سلامت اجتماعی بر سلامت جسمانی و روانشناختی
نویسندگان
1 استاد گروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/hpsbjourna.1401.695460چکیده
سلامت اجتماعی، مفهوم جدیدی است که میتواند بهعنوان یکی از ارکان اصلی شرایط و نتایج سلامت در مفهوم عام به حساب آید. قلمرو سلامت اجتماعی وسیع و حوزههای گوناگونی از جمله حمایت اجتماعی، مشارکت اجتماعی، پذیرش اجتماعی، شکوفایی اجتماعی، اعتماد اجتماعی، سازگاری اجتماعی، مسئولیتپذیری اجتماعی، رفاه اجتماعی، کیفیت زندگی را در بر میگیرد. سازمان جهانی بهداشت(WHO)، سلامت را بهزیستی کامل جسمانی، روانی و اجتماعی، نه صرف نبودن بیماری تعریف میکند. در تعریف دیگر ردیف (1998 )مفهوم سلامت اجتماعی را شامل ابعاد عملکرد مثبت ذهن در روابط اجتماعی میداند که عبارتاند از: پذیرش خود، رشد شخصی، روابط مثبت با دیگران، تسلط بر محیط، هدفمند بودن در زندگی و استقلال. از دیدگاه کییز فرد سالم اجتماع را به صورت یک مجموعۀ معنادار، قابل فهم و بالقوه برای رشد و شکوفایی دانسته و احساس میکند که به جامعه تعلق دارد، از طرف جامعه پذیرفته میشود، و در پیشرفت آن سهیم است. مطالعات انجام شده نشان داده است که بین مفهوم سلامت روانی و سلامت اجتماعی رابطۀ زیادی وجود دارد و سلامت اجتماعی نقش مهمی در پویایی و کارآمدی هر جامعه ایفا کرده و یکی از محورهای ارزیابی سلامتی جوامع مختلف محسوب میشود. لذا هدف تمامی جوامع این است که سلامت اعضایشان را حفظ کرده و ارتقاء بخشند. سایر تحقیقات نشان داده است که دریافت حمایت اجتماعی، وضعیت تعهد، سطح تحصیلات، پایگاه اجتماعی اقتصادی، و مهارتهای ارتباطی با سلامت جسمانی و روانی رابطه دارد.
