مدل یابی خودتنظیمی هیجانی دانش‌آموزان بر اساس فرآیندهای ارتباطی خانواده، جو مدرسه و سرسختی روانشناختی با نقش واسطه ای تاب آوری

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی بالینی- تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 گروه روانشناسی بالینی تربیتی، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

4 استادیار گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران

doi
10.30495/hpsbjourna.2022.1956351.1079
چکیده

این پژوهش با هدف مدل‌یابی خودتنظیمی هیجانی دانش‌آموزان بر اساس فرآیندهای ارتباطی خانواده، جو مدرسه و سرسختی رواشناختی با نقش واسطه‌ای تاب‌آوری انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق حاضر ، شامل کلیه دانش‌آموزان پسر مشغول به تحصیل در مقطع دوره دوم دبیرستان‌های تهران در سال تحصیلی 1400-1399 بودند که نمونه‌ای به حجم 385 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌های تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2001)، عملکرد خانواده اپشتاین و همکاران (1983)، جو مدرسه زولیگ و همکاران(2009)، سرسختی روانشناختی کوباسا و همکاران (1982) و تاب‌آوری کانرو دیویدسون (2003) پاسخ دادند. نتایج حاکی از آن بودند که مدل خودتنظیمی هیجانی براساس فرآیندهای ارتباطی خانواده، جو مدرسه و سرسختی روانشناختی با واسطه تاب‌آوری از برازش مطلوبی برخوردار است. همچنین اثر مستقیم و غیرمستقیم فرآیندهای ارتباطی خانواده بر تنظیم مثبت هیجان معنادار ولی بر تنظیم منفی هیجان معنادار نبود و اثر مستقیم جو مدرسه بر تنظیم مثبت و منفی هیجان معنادارنبودند ولی اثر غیرمستقیم جو مدرسه بر تنظیم مثبت هیجان معنادار بود. همچنین اثر مستقیم و غیرمستقیم سرسختی روانشناختی بر تنظیم مثبت و منفی هیجان معنادار بودند.در نتیجه یافته‌های این پژوهش، خانواده و مدرسه بر تنظیم مثبت هیجان دانش‌آموزان تاثیر دارند و ویژگی سرسختی روانشاختی بر تنظیم مثبت و منفی هیجان دانش ‌آموزان تاثیر دارد.