اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنآگاهی خانواده محور بر میزان تابآوری و نشخوار فکری مادران کودکان با ناتوانی یادگیری خاص
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
4 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
5 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.30495/iifs.2022.1965834.1044چکیده
هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی ذهنآگاهی خانواده محور بر میزان تابآوری و نشخوار فکری مادران کودکان با ناتوانی یادگیری خاص انجام شد. روش: این پژوهش از لحاظ هدف، از نوع نیمه تجربی بود که بر روی نمونهای از مادران کودکان با ناتوانی یادگیری خاص شهرستان قروه انجام شد. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند و به صورت دو گروه 15 نفری به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند وگروه آزمون تحت آموزش تمرینات ذهنآگاهی قرار گرفت. در این پژوهش دادهها توسط پرسشنامههای نشخوار فکری (1991) و تابآوری (2003) در قبل از شروع آموزش (پیشآزمون) و بعد از آموزش (پسآزمون) گردآوری شد. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش تمرینات ذهنآگاهی تاثیرات قابل ملاحظهای در افزایش میزان تابآوری وکاهش میزان نشخوار فکری مادران کودکان با ناتوانی یادگیری خاص دارد. نتیجهگیری: با آموزش تمرینات ذهنآگاهی به مادران کودکان با ناتوانی یادگیری خاص، میزان تابآوری آنها را افزایش و میزان نشخوار فکری را درآنها کاهش داد.
