هویت و هژمونی، مطالعه موردی: نقش آمریکا در پیوستن ژاپن به تحریم ایران در سالهای 1357-1392
نویسندگان
1 استاد روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
ژاپن در سالهای پس از انقلاب اسلامی، بر خلاف قرابتهای سیاسی و فرهنگی دیرین با ایران با تحریمهای طراحی شده آمریکا ضد ایران همکاری کرد. در مقابل ایران تلاش کرد، با نادیده گرفتن هژمونی آمریکا و استفاده از مزایای نسبی خود به توسعه روابط با ژاپن بپردازد اما در این راه موفق نبود. مقاله ارتباط این مساله را با ساختار هژمونیک روابط بینالملل و نقش هویتها در تحولات بینالمللی بررسی می کند. در تبیین این رابطه با چارچوبی برخاسته از نظریه سازه انگاری، الگویی هویتی از تعامل سه کشور آمریکا ژاپن و ایران ترسیم کردهایم. بر اساس این الگو ژاپن در تقسیم بندی دوگانه هویتی به عنوان یک ما در کنار آمریکا از نزدیک شدن به ایران به عنوان دیگری خودداری کرده است. پرسش این است که چگونه رویکرد هویتی ژاپن تحت تأثیر هژمونی آمریکا بررفتار این کشور در عرصه سیاست خارجی تأثیر گذاشته است؟ فرضیه مقاله این است که رویکرد پذیرنده هژمونی برخاسته از هویت سیاسی و بینالمللی ژاپن، عامل اصلی همراهی توکیو با تحریمهای اعمال شده آمریکا ضد ایران بوده است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی- تحلیلی و ابزار گرد آوری داده ها فیش برداری کتابخانه ای و اینترنتی از منابع مربوط به سیاست خارجی هر سه کشور ژاپن، آمریکا و ایران بوده است.