بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر تاب آوری و مسئولیت پذیری مراقبان بیماران آلزایمر شهرستان کاشمر

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان رضوی، ایران

2 استادیار گروه روان شناسی بالینی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان رضوی، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. هدف ایــن پژوهش بررسی رفتار درمانی دیالکتیک بر مسئولیت پذیری و تاب آوری مراقبان آلزایمر شهرستان کاشمر می باشد که در بهار ١٤٠٢ اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه مراقبان بیماران آلزایمر شهرستان کاشمر بود. که به روش نمونه گیری تصادفی و به صورت داوطلبانه در دو گروه آزمایش و کنترل با حجم مساوی (۱۵) نفر منتسب شدند برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه مسئولیت‌پذیری گلن و نلسون (۱۹۹۸) و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) استفاده شد. نمرات آزمودنی‌ها قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش تکنیک‌های رفتار درمانی دیالکتیک (۸) جلسه ۹۰ دقیقه ای را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. تحلیل داده ها از طریق آزمون آماری 22 SPSS انجام شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیک بر مسئولیت پذیری و تاب آوری مراقبان آلزایمر تاثیر دارد. نتایج مولفه های مسئولیت پذیری و تاب آوری نیز نشان از تاثیر تکنیک‌های رفتار درمانی دارد.