فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف مقاله حاضر تعیین نقش میانجی گری راهبردهای مقابله‌ای در رابطه بین روان‌رنجوری و طلاق عاطفی زوجین شهرستان آمل بوده است. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روانشناسی شهرستان آمل در سال تحصیلی 1401-1402 بودند که از بین آنان 308 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. از پرسش­نامـه­ های طلاق‌عاطفی محمدی و همکاران (1394)؛ پرسش­نامـه­ پنج عامـل بزرگ شخصيت كاستا و مك­كري (1992) و سبک های مقابله‌ای پارکر و اندلر (1990) برای جمع آوری داده ها استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار spss و Amos استفاده شد. براساس نتایج روان‌رنجوری بر طلاق عاطفی زوجین دچار تعارض حاد تاثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین نتایج تحلیل مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که مدل مفهومی پژوهش با داده های تجربی برازش بسیار مطلوبی دارد و راهبرد مقابله‌ی هیجان مدار و مساله مدار در رابطه روان‌رنجوری و طلاق عاطفی نقش میانجی و معنی داری دارد اما راهبرد مقابله‌ی اجتناب مدار در رابطه روان‌رنجوری و طلاق عاطفی نقش میانجی و معنی داری ندارد. بنابراین پیشنهاد می شود با بهبود راهبردهای مقابله ای در زوجین دچار تعارض حاد و توجه به ویژگی شخصیتی روان رنجوری می توان میزان طلاق عاطفی را کاهش داد.