مدل¬یابی معادلات ساختاری پیش‌بینی ایده پردازی خودکشی نوجوانان بر اساس عزت‌نفس و اضطراب اجتماعی با نقش میانجی ناامیدی

نویسندگان
doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر مدل یابی معادلات ساختاری پیش‌بینی ایده پردازی خودکشی نوجوانان بر اساس عزت‌نفس و اضطراب اجتماعی با نقش میانجی ناامیدی بود. طرح پژوهش همبستگی چند متغيري و از نوع مدل یابی معادلات ساختاري بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش¬آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر جوین در سال 401-1400 بودند که 201 نفر با روش نمونه¬گیری تصادفی خوشه¬ای انتخاب شدند. داده¬ها با استفاده از پرسشنامه ایده پردازی خودكشي بك (BSSI)، پرسشنامه عزت‌نفس رزونبرگ (SES) پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابك (SAS) و مقیاس ناامیدی کودکان و نوجوانان (CHLS) جمع¬آوری و داده‌ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای spss24 و Amos.24تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج مطالعه نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مناسبی با داده‌ها برخوردار است. یافته‌ها نشان داد که عزت‌نفس پایین و اضطراب اجتماعی بالا به‌طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق ناامیدی) با افزایش خطر ایده پردازی خودکشی در نوجوانان مرتبط هستند. نتایج پژوهش نشان داد که افزايش عزت‌نفس و كاهش اضطراب اجتماعي می‌توانند سبب کاهش نااميدي و درنتيجه كاهش ایده پردازی خودکشی در نوجوانان شوند. این یافته‌ها می‌توانند به طراحی و اجرای برنامه‌های پیشگیری و مداخلاتی برای کاهش خطر ایده پردازی خودکشی در نوجوانان کمک کنند.