فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر  با هدف مقایسه اثربخشی زوج درمانی گاتمن و هیجان­مدار  بر رفتار دلبستگی در زوجین با طلاق عاطفی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش­آزمون-پس آزمون با دوگروه آزمایش، یک گروه گواه و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوج­های مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان­شناختی شهر تهران با تشخیص طلاق عاطفی بود. نمونه پژوهش شامل 30 زوج (60 نفر) بود که به شیوه در دسترس و بر اساس ملاک­های ورودی انتخاب و در گروه­های آزمایش و گواه جایگماری شدند (هرگروه 20 نفر). گروه آزمایش اول 10 جلسه زوج درمانی گاتمن را دریافت کرد. برای گروه دوم آزمایش 8 جلسه برنامه زوج درمانی هیجان­مدار اجرا شد. برای گردآوری داده­ها از مقیاس کوتاه دسترسی­پذیری، پاسخ­گویی و همدم طلبی (ساندبرگ و همکاران، 2012) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها به روش تحلیل واریانس با  اندازه­های مکرر و در نرم­افزار spss26 انجام شد نتایج نشان داد، هر دو روش زوج درمانی گاتمن و هیجان­مدار باعث بهبود معنادار رفتار دلبستگی در زوجین با طلاق عاطفی در مراحل پس آزمون و پیگیری شدند. همچنین مشخص شد میان اثربخشی دو رویکرد درمانی بر رفتار دلبستگی اختلاف آماری معناداری وجود ندارد. این نتایج در دوره پیگیری سه ماهه تداوم داشت. در مجموع نتایج پژوهش حاضر بر زوج­درمانی گاتمن و هیجان­مدار به عنوان یک راهبرد و نقطه امیدوار کننده برای بهبود رفتار دلبستگی در زوجین با طلاق عاطفی تمرکز دارد. Save