پیشبینی بازگشت به مصرف مواد بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، باورهای مرتبط با مواد و تحمل پریشانی در معتادان تحت درمان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ایمیل: amirhosseintajik27@gmail.com
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول). ایمیل: Foroozeshyekta@iau.ac.ir
doi
چکیده
هدف از این پژوهش پیشبینی بازگشت به مصرف مواد بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، باورهای مرتبط با مواد و تحمل پریشانی در معتادان تحت درمان بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع مطالعات کاربردی و باتوجه به شیوه گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع همبستگی، به روش تحلیل رگرسیون چندگانه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معتادان به مواد مخدر بود که در سه ماهه دوم سال 1403 به مراکز ترک اعتیاد شهرستان پاکدشت مراجعه کرده و تحت درمان بودند. نمونهای به تعداد 132 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. شرکتکنندگان به مقیاس پیشبینی بازگشت به مصرف مواد (رايت، 1993)، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده (زيمت و همکاران، 1988)، پرسشنامههای باورهاي مرتبط با مواد (رايت و بک، 1993) و تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، 2005) پاسخ دادند. دادهها با محاسبه ضرایب همبستگی و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و مولفههای آن با بازگشت به مصرف مواد، منفی و معنیدار بود. بین باورهای مرتبط با مواد و مولفههای آن با بازگشت به مصرف مواد رابطه معنیدار به دست آمد. تحمل پریشانی و مولفههای آن با بازگشت به مصرف مواد رابطه منفی و معنیدار داشت. همچنین متغیرهای حمایت اجتماعی ادراک شده، باورهای مرتبط با مواد و تحمل پریشانی به طور همزمان، 43 درصد متغیر بازگشت به مصرف مواد را پیشبینی کردند به این صورت که اثر حمایت اجتماعی ادراک شده و تحمل پریشانی بر بازگشت به مصرف مواد، منفی بوده و اثر باورهای مرتبط با مواد مثبت بود. Save