مقایسه اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) و درمان به روش کمپرداون بر ناروانی گفتار نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به لکنت زبان بر اساس SSI-4*
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 دانشکده روانشناسی دانشگاه آزاد تهران شمال
3 دانشکده روانشناسی دانشگاه ازادواحد تهران شمال
doi
چکیده
چکیده لکنت یک اختلال پیچیده و چندبعدی است که در برخی از منابع از آن با عنوان ناروانی گفتار یاد میشود و همراه با تغییرات رفتاری، شناختی و نگارشی است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) و درمان به روش کمپرداون بر ناروانی گفتار نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به لکنت زبان بر اساس SSI-4 بود. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری بود. جامعه آماری دربرگیرنده تمام نوجوانان و جوانان 13 تا 30 ساله دچار لکنت زبان بود که در نیمه نخست سال 1399 به کلینیک گفتاردرمانی بیمارستان ابن سینا و مرکز مشاوره شهریور شهر تهران مراجعه نمودند. از بین این افراد 45 نفر به طور در دسترس انتخاب شد و سپس به طور تصادفی در سه گروه جایگزین شدند. آزمودنیها در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری به پرسشنامه لکنت زبان (SSI-4) رایلی (2009) پاسخ دادند. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 25 و آزمون تحلیل کواریانس اندازهگیر مکرر و آزمون تعقیبی LSD انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که هر دو مداخله باعث کاهش ناروانی گفتار در شرکتکنندگان گروههای آزمایش شدهاند اما هم در سه مؤلفه فراوانی، دیرش و علائم فیزیکی و هم در نمره کل ناروانی گفتار، روش درمان کمپرداون اثربخشتر از درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بوده و بهتر توانسته ناروانی گفتار را در نوجوانان و بزرگسالان دارای لکنت زبان کاهش بدهد. لذا انجام مداخلات به موقع میتواند در این زمینه مفید واقع شود.