اثربخشی الگوی آموزش روانشناختی برای کودکان طلاق در رابطه با آسیب های نوپدید اجتماعی بر کاهش رفتارهای پر خطر در کودکان طلاق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 دانشیار، گروه مشاوره، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
3 4. استادیار گروه مشاوره و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71558/iifsj.2025.1185785چکیده
امروزه خانوادهها در هر جامعهاي دچار آسیبهاي متعددي میشوند که یکی از آنها طلاق است. هدف از این پژوهش اثربخشی الگوی آموزش روانشناختی برای کودکان طلاق در رابطه با آسیب های نوپدید اجتماعی بر کاهش رفتارهای پر خطر در کودکان طلاق بود. پژوهش به لحاظ هدف، بنیادی-کاربردی و به لحاظ نوع دادهها، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوکان در بهار سال 1401 بودند که به دلیل وجود اسیبهای نوپدید اجتماعی به مراکز مشاوره مراجعه کردند. در این پژوهش از بین کودکان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوکان 30 کودک به عنوان نمونه با روش نمونه گیری مرحلهای انتخاب شد که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین شدند.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه آسیبهای نوپدید اجتماعی رنجدوست (1398) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی و فراوانی، جدول و نمودار) و آمار استنباطی ( آزمون تحلیل کواریانس) بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که الگوی آموزش روانشناختی برای کودکان طلاق در رابطه با آسیب های نوپدید اجتماعی بر کاهش رفتارهای پر خطر در کودکان طلاق موثر میباشد.