پیش‌بینی رضایت‌زناشویی براساس نگرش به خیانت و گرایش به ارتباط‌قبل از ازدواج

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.

2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71558/iifsj.2025.1217858
چکیده

مقدمه: تحولات شتاب‌زده اجتماعی و فرهنگی چند دهه‌اخیر در جوامع درحال گذار، سبب شده‌است که بسیاری از هنجارها و ارزش‌های سنتی، ازجمله نگرش‌به روابط پیش‌از ازدواج و تعهدزناشویی، دچار تغییرات چشم‌گیری شوند، هدف‌پژوهش حاضر، پیش‌بینی رضایت‌زناشویی براساس نگرش‌به خیانت و گرایش‌به ارتباط قبل از ازدواج است. روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و جهت تحلیل داده‌ها از تحلیل رگرسیون استفاده‌شد. نمونه‌ای به حجم ۱۵۰نفر از دانشجویان‌متأهل دانشگاه‌آزاد اسلامی واحد تهران‌جنوب و یادگار امام شهرری در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب‌شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های رضایت‌زناشویی انریچ (۱۹۹۸)، نگرش به خیانت واتلی (۲۰۰۸) و گرایش به ارتباط قبل از ازدواج کردلو (۱۳۸۰) استفاده‌شد. نتایج: داده‌ها با استفاده از ضریب‌همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون بررسی شدند. نتایج نشان‌داد که گرایش به ارتباط قبل از ازدواج با چهار خرده‌مقیاس موضوعات‌شخصیتی (315/0=β)، حل‌تعارض (176/0=β)، روابط‌جنسی (160/0=β) و جهت‌گیری مذهبی (211/0=β) رابطه معنادار دارد (p<0.01). نگرش‌به خیانت نیز با دو خرده‌مقیاس موضوعات‌شخصیتی (249/0=β) و مدیریت‌مالی (206/0=β) رابطه معنادار نشان‌داد (p<0.05). با این‌حال، هیچ‌یک از دو متغیر پیش‌بین توان پیش‌بینی رضایت‌زناشویی را به‌صورت کلی نداشتند. بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن بود که هرچند برخی ابعاد خاص از رضایت‌زناشویی تحت‌تأثیر نگرش‌ها و گرایش‌های پیش‌از ازدواج قرار دارند، اما رضایت‌زناشویی کلی احتمالاً بیش از آن‌که ناشی از این نگرش‌ها باشد، تحت‌تأثیر عوامل‌دیگری چون صمیمیت، اعتماد و کیفیت‌ارتباط قرار دارد. پیشنهاد می‌شود پژوهش‌های آتی نقش متغیرهای میانجی و تعدیل‌گر را بررسی کنند.