سنجش سرمایه اجتماعی و رابطه آن با پایداری اجتماعی (مطالعه موردی: محله اوین)

نویسندگان

1 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.52547/sdge.2.2.133
چکیده

طی چند دهه گذشته، سرمایه اجتماعی از جانب بسیاری از پژوهشگران جهان شمال و جنوب مورد توجه شایانی واقع شده و به عنوان یکی از محوری­ترین عوامل در نیل به رشد اقتصادی، سطوح بالای نوآوری، کنش جمعی و شکل­گیری شبکه ­های اجتماعی، سلامت و به ­طور کلی توسعه اجتماعات شناخته می‌شود. در کلان‌شهر تهران نیز، با توجه به مسائل و مشکلات اجتماعی متعدد، موضوع ارتقای سرمایه اجتماعی مورد توجه چشمگیر سازمان­ های رسمی و غیررسمی قرار گرفته است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف همسویی با این تحولات بینشی و کمک به آن و با بهره­ گیری از روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی و سنجش میزان سرمایه اجتماعی و ارتباط آن با پایداری اجتماعی در محله اوین می­پردازد. در این پژوهش، نمونه ­گیری در دو سطح کارشناسان و ساکنان محله به‌صورت غیر احتمالی (اتفاقی و هدفمند) انجام گرفته و داده­ها به صورت کتابخانه ­ای و میدانی جمع‌آوری شده است. برای تحلیل داده ­ها، از مدل AHP با استفاده از نرم‌افزار Expert Choice و همچنین از آزمون­ های آماری T-Test تک نمونه ­ای، آزمون پیرسون و رگرسیون توسط نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که میزان سرمایه اجتماعی در محله اوین در سطح متوسطی قرار دارد و رابطه مثبت و معنی­داری میان شاخص ­های سرمایه اجتماعی و پایداری اجتماعی محله وجود دارد.