سنجش سرمایه اجتماعی و رابطه آن با پایداری اجتماعی (مطالعه موردی: محله اوین)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/sdge.2.2.133چکیده
طی چند دهه گذشته، سرمایه اجتماعی از جانب بسیاری از پژوهشگران جهان شمال و جنوب مورد توجه شایانی واقع شده و به عنوان یکی از محوریترین عوامل در نیل به رشد اقتصادی، سطوح بالای نوآوری، کنش جمعی و شکلگیری شبکه های اجتماعی، سلامت و به طور کلی توسعه اجتماعات شناخته میشود. در کلانشهر تهران نیز، با توجه به مسائل و مشکلات اجتماعی متعدد، موضوع ارتقای سرمایه اجتماعی مورد توجه چشمگیر سازمان های رسمی و غیررسمی قرار گرفته است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف همسویی با این تحولات بینشی و کمک به آن و با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی و سنجش میزان سرمایه اجتماعی و ارتباط آن با پایداری اجتماعی در محله اوین میپردازد. در این پژوهش، نمونه گیری در دو سطح کارشناسان و ساکنان محله بهصورت غیر احتمالی (اتفاقی و هدفمند) انجام گرفته و دادهها به صورت کتابخانه ای و میدانی جمعآوری شده است. برای تحلیل داده ها، از مدل AHP با استفاده از نرمافزار Expert Choice و همچنین از آزمون های آماری T-Test تک نمونه ای، آزمون پیرسون و رگرسیون توسط نرمافزار SPSS استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که میزان سرمایه اجتماعی در محله اوین در سطح متوسطی قرار دارد و رابطه مثبت و معنیداری میان شاخص های سرمایه اجتماعی و پایداری اجتماعی محله وجود دارد.