بررسی نحوه توزیع مناسب فضای خالی در بالابردن کیفیت فضاهای سکونتگاهی شهری معاصر تهران
نویسندگان
1 دانشآموخته دوره دکتری معماری، دانشکده هنر ومعماری دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق ابتدا به بررسی تاریخچه الگوهای شکل دهنده فضای سکونتگاههای شهری و بررسی دگرگونی ساختار محلهها در دوره معاصر غرب پرداخته شده است و تغییر ساختار محلهها در شهر تهران مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت با بازشناسی الگوهای سازماندهنده سه محله نارمک،زیبادشت و ولنجک به عنوان نمونه موردی،نحوه توزیع و کیفیت فضاهای خالی در آنها مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش، تحقیقی موردی است و در آن با مراجعه به محل و جمعآوری اطلاعات و عکسبرداری به بازشناسی وضع موجود پرداخته شده است. علاوه بر روش یاد شده نحوه توزیع فضای خالی با استفاده از روش تحلیل مقایسهای مورد بررسی قرار گرفته و در مورد ویژگیهای کیفی بدلیل غیر قابل محاسبه بودن این شاخصهها از روش تحلیل مقایسهای استفاده شدهاست. در نهایت با مقایسه موردهای مورد مطالعه اهمیت توزیع فضاهای خالی و ارجحیت توزیع آنها نسبت به میزان آنها در کیفیت محیطهای مسکونی روشن شده است.