واکاوی نوآوریهای سازمانی شهید ستاری در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه رازی
2 دانشگاه علوم پزشکی یاسوج
doi
10.22034/qjimdo.2023.389281.1571چکیده
زمینه و هدف: یکی از پیشنیازهای نوآوری سازمانی بهعنوان نوعی مزیتی برترساز، وجود رهبر نوآور و حامی نوآوری است. این پژوهش، نوآوریهای سازمانی شهید منصور ستاری در نیروی هوایی ارتش ج.ا.ا. را بازشناسی و طبقهبندی کرده است. روششناسی: این پژوهش کاربردی با رویکرد کیفی و راهبرد تحلیل مضمون انجام شده است. منابع اطلاعاتی پژوهش شامل متون و اسناد و مدارک ثبت شده در خصوص شهید ستاری است که بهصورت هدفمند، انتخاب و با کمک ابزار شبکه مضامین، تحلیل و گزارش شدند. برای ارزیابی قابلیت اعتماد یافتهها از روش توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. برای اطمینان از صحت مقولهسازیهای انجام شده نیز از خبرگان نظرخواهی و اصلاحات مورد نیاز اعمال شد. یافتهها: مهمترین نوآوریهای سازمانی ایشان در چهار طبقه کلی دستهبندی شدند: نوآوریهای رزمی و عملیاتی (مانند طرحریزی مبتکرانه عملیاتهای جنگی، شبکهسازی سامانههای پدافند هوایی، چابکسازی پدافند هوایی، طرحریزی جنگ نامتقارن هوایی)، نوآوریهای زیرساختی(مانند تأسیس دانشگاه هوایی، ساها و مجتمع اوج نهاجا، بازطراحی ساختار نهاجا)، نوآوریهای علمی و فناورانه(مانند طراحی و ساخت هواپیماهای جنگی، ارتقای خودکفایی نهاجا، و به کارگیری شبکهای صنایع) و توسعه سرمایههای انسانی نوآور(مانند ترویج فرهنگ خودکفایی، مدیریت استعدادها و نخبگان، طرحهای مدیریت دانش و تجربه). نتیجهگیری: رهبری نوآورانه شهید ستاری بهعنوان پیشران اصلی ترویج نوآوری سازمانی در نهاجا زمینهساز بهکارگیری خلاقانه و همافزای توانمندیهای هوایی در دوران خدمتگزاری ایشان و پس از آن در نهاجا شده است. شناخت این نوآوریها میتواند دانش ارزشمندی برای ترویج نوآوری سازمانی و توسعه رهبری نوآورانه به عنوان پیشران حیاتی نوآوری فراهم سازد.