طراحی مدل پایداری کسبوکار در صنعت خودرو ایران
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
3
doi
10.22034/qjimdo.2023.355089.1522چکیده
زمینه و هدف: امروزه پایداری به عنوان نوعی الزام برای کسبوکارها تلقی میشود. سازمانها برای تداوم فعالیتشان در محیط پویا و پیچیدة تجاری کنونی نیازمند داشتن مدلی مناسب هستند. بر این اساس در پژوهش حاضر به طراحی مدل پایداری کسبوکار در صنعت خودرو ایران پرداخته میشود. روششناسی: پژوهش حاضر از لحاظ هدف توسعهای، از لحاظ ماهیت، اکتشافی و از لحاظ نوع دادهها یک پژوهش آمیخته است. الگوی مفهومی پایداری کسبوکار در بخش کیفی با استفاده از روش فراترکیب شناسایی شد. الگوی پژوهش در بخش کمی توسط دادههای پرسشنامه با مدلسازی معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تأییدی مورد آزمون قرار گرفت. جامعة آماری در بخش کیفی شامل مقالات و گزارشهای پژوهشی پایگاههای علمی معتبر در بازه زمانی 2002 تا2021 و 1390 تا 1400 بود. جامعة آماری تحقیق در بخش کمی شامل کارشناسان و خبرگان صنعت خودرو ایران بود و تعداد 255 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. دادههای کیفی با استفاده از الگوی هفت مرحلهای سندلووسکی و بارسو و دادههای کمی در نرم افزار لیزرل و با تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافتهها: بر اساس تحلیل دادهها، ابعاد اصلی پایداری کسبوکار در سه مقوله زیست محیطی(با 6 مفهوم و 40 کد)، اجتماعی(با 8 مفهوم و 45 کد) و اقتصادی(با 3 مفهوم و 19 کد) دستهبندی شدند. همچنین، یافتههای کمی حاصل از تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و دوم نشان داد که بارهای عاملی تمامی متغیرهای مدل و مقدار معناداری آنها بیشتر از سطح قابل قبول است. نتیجهگیری: دستیابی به پایداری کسبوکار در صنعت خودرو مستلزم توجه به سه مقوله اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی است. مدیران صنعت خودروسازی میتوانند راهبردهای پایداری کسب و کار را با تمرکز بر شاخصهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تدوین و اجرا نمایند.