تأثیر دور کاری و منابع انسانی بر عملکرد کارکنان
نویسندگان
doi
چکیده
دور کاری نقطه عزیمت از شرایط کاری استاندارد به سمت رویه های کاری قابل انعطاف می باشد که در حال حاضر عمومیت یافته و به چالش منحصر به فردی، برای مدیران و کارکنان تبدیل شده است. در برنامه پنجم توسعه، دور کاری به عنوان ساز و کاری جدید در شیوه انجام کار، روش سازماندهی کار و در واقع یک نوع مدیریت جدید در کشور مورد تصویب و تاکید قرار گرفت. در این پژوهش تأثیر پرورش منابع انسانی بر انتخاب و پذیرش دور کاری و اثر تعدیلکنندگی آن بر عملکرد مورد تجزیه و تحلیل قرا گرفته است. محققین، تعداد 156 نفر از مدیران ارشد اجرائی و مدیران منابع انسانی سازمانها و شرکتهای ایرانی را به عنوان جامعه آماری تحقیق انتخاب کردند. با توجه به نوع هدف، دادههای مورد نیاز و روش اجرا از روش تحقیق همبستگی و از آزمونهای آماری t و رگرسیون سلسله مراتبی استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که روش های پرورش منابع انسانی به شدت با میزان پذیرش دور کاری ارتباط دارند و آنها رابطه بین دور کاری و عملکرد سازمانی را تعدیل و تنظیم می کنند. اثر تعدیلکنندگی مثبت روش های پرورش منابع انسانی اشاره می کند به اینکه اجرا و پیاده سازی فقط به این علت ضروری و لازم نیست که انتخاب و پذیرش دور کاری را تسهیل می کند بلکه آنها تأثیر دور کاری در سطح سازمانی را افزایش میدهند. در پایان تحقیق، ضمن بحث و نتیجه گیری، پیشنهادهایی کاربردی برای مدیران سازمان ها و پیشنهاد هایی آتی برای محققین ارائه شده است.
