درک تاریخ و فلسفه آن در پرتو قرآن: ممیّزه تاریخ نگاری ابنخلدون
نویسندگان
doi
چکیده
در میان فلاسفه و مورخان اسلامی، ابنخلدون فیلسوف، مورخ و جامعه شناس مسلمان تونسی قرن هشتم هجری شخصیتی است که تلاش کرد فلسفه و تاریخ را در پرتو قرآن تبیین و تفسیر کند. از نظر وی عقل از درک و فهم بسیاری از صفات الهی، توحید، مسائل فلسفه الهی و مابعدالطبیعه قاصر است. وی در عین نفی عقلانیت مطلق، عقلانیت تاریخی را جایگزین آن میکند و از این رو فلسفه او تبدیل به فلسفه تاریخ می شود. ابنخلدون با رد نظرات سه گانه مطرح ذات گرایی پیشینی ارسطو و پیروانش، و نومینالیزم خدامحور اشاعره و نومینالیزم انسان محور عصر مدرن، نظرگاه جدیدی به نام ذات گرایی پسینی ابداع می کند و در پارادیم ابداعی خود، علم عمران را پیشنهاد می کند که معنا و مفهوم و جایگاهی ممتاز در تفکرات این فیلسوف برجسته مسلمان دارد. مقاله حاضر با روش کتابخانه ای و رویکرد توصیفی و تحلیلی انجام شده و با تبیین و تحلیل موضوعات فوق الذکر به صورت مبسوط و مستدل و با تکیه بر آثار وی (مقدمه و العبر)، نشان می دهد که ابن خلدون اولین فیلسوف و مورخی است که توفیق یافته بحث های فلسفی و نظریات خود را در پرتو قرآنبه صورت وسیع و ساختارمند در درک و فهم تاریخ و فلسفه تاریخ به کار گیرد.