تأثیر خطبههای نهجالبلاغه بر تدوین سیاستهای تربیتی در نظام اسلامی با رویکرد فقه حکومتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد،بابل، ایران
2 استادیار ادیان و عرفان اسلامی،واحد بابل،دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 استادیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
doi
چکیده
نهجالبلاغه، به عنوان یکی از متون اصیل اسلامی، که بعد از قرآن حاوی بزرگترین دستورات زندگی مادی و معنوی و بالاترین کتاب رهایی بخش بشریت در ابعاد مختلف به ویژه در عرصه سیاست است؛ دربردارندهی آموزههای ارزشمندی است که میتواند مبنای سیاستگذاریهای تربیتی در یک نظام اسلامی باشد. در این راستا برای بررسی صحیح مبحث تربیت سیاسی از دریای بیکران معارف امیرالمومنین(ع) در کتاب شریف نهجالبلاغه بهرهمند خواهیم گشت؛ در این مقاله که توصیفی- تحلیلی بوده و با روش کتابخانهای تهیه و تدوین گردیده برآن است که ابتدا به بررسی تعریف تربیت و سیاست و فقه حکومتی پرداخته سپس ویژگیهای تربیت سیاسی را با استفاده از کلام امیرالمومنین(ع) بازگو نموده، حضرت امیر(ع) به پیوستگی دو حوزه دین و سیاست اعتقاد عمیق دارند؛ چرا که سیاست به عنوان وسیله¬ای برای تحقق بخشیدن به اهداف متعالی دین در ابعاد مختلف است. سخنان امام علی(ع) در سراسر نهج¬البلاغه حاکی این مطلب است که ایشان سیاست اصلی حکومت خویش را بر مبنای تربیت سیاسی و اخلاقی بنا نهاده و حاکمیت را نه سلطه¬گری که مسئولیت و امانت الهی می¬دیدند.مسئله اصلی پژوهش، تاثیرخطبه های نهج البلاغه، اصول وروشهاي تربیت سیاسی بر مبناي نهج البلاغه در نظام اسلامی با رویکرد فقه حکومتی است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که آموزههای نهجالبلاغه میتوانند به عنوان مبانی اخلاقی، اجتماعی و دینی سیاستهای تربیتی اسلامی مورد استفاده قرار گیرند
