مطالعه کمّی و کیفی نقش ایوان در خانههای سنتی و احیاء آن در کالبد تراس ( مطالعه موردی: آپارتمانهای میان مرتبه شهر تهران )
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش مسکن، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه تهران.
3 استادیار گروه آموزشی معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش مسکن، دانشگاه علم و صنعت ایران.
doi
چکیده
گرچه روزگاری، خانه تلفیقی بود از فضاهای متنوع با کیفیتهای مختلف مانند؛ اتاق، حیاط، ایوان، رواق و مهتابی، که میتوانستند به خوبی جوابگوی نیازهای عملکردی و روانی آدمی بوده و بر غنای معماری بیفزایند. اما امروزه با حذف حیاط و ایوان در طراحی واحدهای آپارتمانی و جایگزین کردن آنها با تراسهای نامناسب، کارایی کیفی مسکن کاهش یافتهاست. هدف این پژوهش احیای ایوانهای پیشین، در قالب تراس است. این پژوهش کیفی- تفسیری با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه و مطالعه موردی، در پی یافتن پاسخ این پرسش است که چگونه میتوان با مکانیابی صحیح، ابعاد بهینه و رعایت اصول طراحی، تراس را به عنوان یک فضای زنده، کارامد، چند عملکردی و کیفی در طراحی واحدهای آپارتمانی جدید در نظرگرفت. و اثبات میکند با اتخاذ راهکارهای مناسب طراحی، تراس میتواند عملکرد حیاط، نشیمن، غذا خوری، فضای خواب، مطبخ، جای بازی بچه ها و عامل ارتباطی با طبیعت را در بطن خود داشته باشد.