انسجامبخشی کالبدی به محدودۀ مرکزی شهر شیراز* ارائۀ راهکارهای طراحی شهری به منظور افزایش انسجام کالبدی بر اساس نظریهی پیچیدگی
نویسندگان
1 استاد، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
انسجام کالبدی کیفیتی است که در کالبد شهرهای معاصر به سختی یافت میشود. در پاسخ به این مسأله، هدف این پژوهش دستیابی به راهکارهای طراحی شهری است که با استفاده از آنها بتوان به کالبدی منسجم تر و پاسخگو به نیازهای معاصر شهروندان دست یافت. در این راستا، در قالب یک تحقیق کیفی و با مرور اسناد کتابخانهای و پیمایش میدانی، اصول فرم شهر بر پایۀ نظریهی سیستمهای پیچیده در بافت تاریخی شهر شیراز مورد سنجش قرار میگیرد تا از این طریق امکان بهکارگیری این اصول به عنوان پایهای نظری برای راهنمای طراحی مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج حاصل نشان میدهد که محدودۀ قدیمی شهر شیراز بر اساس اصول فرم شهر در نظریۀ پیچیدگی از انسجام کالبدی برخوردار بوده و بنابراین اصول مذکور قابل تعمیم به این محدودۀ است و میتوان بر اساس آنها، راهکارهایی را برای افزایش انسجام کالبدی شهرهای معاصر با توجه به شرایط زندگی امروز ارائه کرد.
