اخلاق حرفه ای در اندیشه سیاسی جلال الدین محمد دوانی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

2 گروه علوم سیاسی-اندیشه سیاسی و مسائل ایران،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.

3 گروه علوم سیاسی،واحد چالوس،دانشگاه آزاد اسلامی،چالوس،ایران

4 گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم سیاسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران ایران

doi
چکیده

این پژوهش با هدف تبیین بنیادهای معرفت شناختی اخلاق حرفه ای در اندیشه سیاسی جلال الدین دوانی(ه.ق 908-830) انجام شده است. سؤال اصلی پژوهش این است که این بنیادها چگونه می توانند بر رفتارها و ارزش های اخلاق حرفه ای تأثیرگذار باشند. فرضیه تحقیق بر این مبناست که بنیادهای معرفت شناختی در اندیشه دوانی، با تأکید بر عقل گرایی الهی و فضیلت محوری، به ارتقای انسجام و عدالت اجتماعی می پردازند و به طور مؤثری بر شکل گیری و ارتقای اخلاق حرفه ای اثر می گذارند. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با مطالعه کتابخانه ای آثار دوانی و منابع مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که در منظومه فکری دوانی، «عقل» به عنوان والاترین ابزار کسب معرفت، محوریت دارد، اما این عقل در کنار «وحی» به عنوان مکمل و هدایت‌گر عمل می کند. اخلاق، به عنوان بخشی از «حکمت عملی»، دانشی تبدیل گر محسوب می‌شود که هدف آن رساندن انسان از نقصان به کمال و تحقق مقام «خلیفه اللهی» است. در این نظام، «عدالت» به عنوان جامع ترین فضیلت، سنگ بنای جامعه آرمانی است که از طریق مسئولیت پذیری نهادهای اجتماعی و خدمت به جامعه محقق می شود. در نتیجه، اخلاق حرفه ای از منظر دوانی، ریشه در معرفت نفس، تعادل قوای درونی (فضایل چهارگانه) و التزام به عدالت در تعاملات اجتماعی دارد و صرفاً مجموعه ای از قواعد بیرونی نیست، بلکه برخاسته از اراده درونی و جزیی از مسیر کمال انسانی است.