بازشناسی مؤلفههای پایداری اجتماعی مؤثر بر افزایش تعاملات اجتماعی در مجموعههای مسکونی (مطالعه موردی: محله اباذر، تهران)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
2 استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه پیام نور تهران.
3 کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه پیام نور مرکز تهران شرق.
doi
چکیده
در بستر افزایش توجهات جهانی به ابعاد مختلف توسعه پایدار و مسائل مربوط به کیفیت زندگی انسانها، تلاش برای دستیابی به پایداری اجتماعی در مجموعههای مسکونی اهمیت بیشتری یافته است. پژوهش حاضر با هدف بازشناسی تأثیر مؤلفههای پایداری، بر بعد اجتماعی مسکن، مشارکت پذیری و افزایش تعاملات اجتماعی در زندگی شهری، انجام شده است. ابزار گردآوری دادهها، شامل مطالعات اسنادی و پیمایش از طریق پرسشنامه میباشد. ارزیابی مؤلفهها، با روش همبستگی و تجزیه تحلیل کمیدادهها به وسیله روشهای آماری انجام گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که مؤلفههای مشارکت، هویت، حس تعلق و امنیت به ترتیب بیشترین تأثیر را بر افزایش تعاملات اجتماعی در بین ساکنین مجموعههای مسکونی دارند و از بین دو دسته عامل فردی و اجتماعی تعریف کنندۀ تعاملات اجتماعی، عوامل اجتماعی به عنوان مؤثرترین عامل بر افزایش تعاملات اجتماعی شناخته شده است.