بررسی توسعه کالبدی شهرها با استفاده از مدلهای کمی آنتروپی شانون، هلدرن و موران (مورد پژوهی: شهر کاشمر)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/sdge.1.1.53چکیده
شهر پدیدهای است که به واسطه فعالیتهای انسانی و طبیعی مدام در حال تغییر در ابعاد مختلف است. تغییرات ابعاد کالبدی شهر دارای اهمیت بالایی است که در دو الگوی اصلی پراکنده و فشرده رخ میدهد. هدف این پژوهش شناخت پایداری یا ناپایداری الگوی توسعه کالبدی شهر کاشمر میباشد. روش تحقیق مورد استفاده توصیفی- تحلیلی است. برای سنجش رشد کالبدی شهر، مدلهای کمی ضریب آنتروپی شانون، موران و هلدرن استفاده شده است. همچنین جهت تحلیل الگوی فضایی پارامترهای رشد شهری از تکنیک اتوکرولیشن فضایی استفاده گردیده است. نتایج نشان میدهد که کاشمر از نظر رشد کالبدی، طی بیست سال اخیر، با رشد نسبتا نامناسب و ناکارآمد روبهرو بوده است. چنانکه میتوان الگوی رشد پراکنده یا گسترش افقی بیرویه را برای این شهر متصور شد. ضریب آنتروپی شانون برای سالهای 1380 و 1390 به ترتیب 36598/1 و 36731/1 میباشد که نشان از رشد افقی طی یک دهه است. همچنین نتایج مدل هلدرن نشان میدهد که طی دوره مذکور، از مساحتی که به پهنه شهر کاشمر اضافه گردیده است، از مجموع صددرصد افزایش، 45 درصد ناشی از افزایش جمعیت بوده است و 54 درصد ناشی از افزایش سرانه کل شهری که نشان از ناپایداری است. نتایج اتوکرولیشن فضایی برای چهار متغیر جمعیت، خانوار، واحد مسکونی و تراکم نیز نشان میدهد که بیشترین عدد شاخص موران مربوط به تراکم به عنوان یکی از مهمترین عوامل در نحوه توسعه شهر است و نشانگر توزیع خوشهای و نرمال نبودن توزیع این متغیر در پهنه شهر است. پایینترین شاخص نیز مربوط به خانوار است که به طور نسبی دارای توزیع نرمالتری است.