عوامل محافظت کننده و مخاطره آمیز فرهنگ بومی و نگرش به مصرف مواد مخدر در دانش¬آموزان متوسطه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
https://doi.org/10.71689/icsq.2025.1202370چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر عوامل محافظت کننده و مخاطره آمیز فرهنگ بومی با گرایش دانش آموزان دوم متوسطه به مصرف مواد با نقش واسطه ای ویژگی های شخصیت انجام گرفت. روش این پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش شامل همه ی دانش آموزان دوم متوسطه دوم شهرستان خرم آباد بود که در سال تحصیلی 1400 – 1401 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه 380 دانش آموز بود که با روش نمونه گیری طبقه ای نسبی انتخاب گردید. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه های استاندارد نگرش به اعتیاد نظری (1380)، شخصیت کاستا و مک کری (1992) و پرسشنامه محقق ساخته باورهای فرهنگی بومی بود. نتایج نشان داد که بین باورهای فرهنگی بومی و نگرش دانش آموزان به اعتیاد رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که باورهای فرهنگی بومی بصورت غیرمستقیم از طریق شخصیت بر نگرش دانش آموزان به مصرف مواد تأثیر معناداری دارد. در نتیجه، باورهای فرهنگ بومی می تواند، نقش کلیدی در گرایش یا عدم گرایش دانش¬آموزان به مصرف مواد ایفا کند. بنابراین شناسایی عوامل مخاطره آمیز و تقویت عوامل محافظت کننده فرهنگ بومی می تواند، نفش مؤثری در پیشگیری از اعتیاد در میان اقوام مختلف ایرانی داشته باشد.