فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه  با توجه به شیوع روز افزون دیابت تیپ دو در سراسر جهان و اینکه عامل اصلی ESRD بیماری دیابت می باشد؛ مشخص کردن پاتوژنز عوارض کلیوی در بیماران دیابتی به خصوص در مراحل اولیه جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری از اهمیت بسزایی برخورداراست.  این مطالعه با هدف  مقایسه سطح ADMA   و CRP در بیماران دیابتی نوع دو با و بدون آلبومینوری انجام شد. روش کار  دراین مطالعه توصیفی مقطعی که در بیمارستان ولیعصر در سال 1392 انجام شد. 80 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو در دو گروه دارای آلبومینوری و بدون آلبومینوری وارد مطالعه شدند.  سطوح ADMA و CRP در همه بیماران.و , FBS HbA1C  و کراتینین سرم اندازه گیری شد. اطلاعات با آزمون های تی، من ویتنی، پیرسون، اسمیر نوف کلوگروف و SPSS بررسی شد. نتایج در این مطالعه، سطح CRP در گروه آلبومینوری بیشتر از گروه بدون آلبومینوری بود اختلاف آنها به‌لحاظ آماری معنی‌داری بود.  و ارتباط سطح CRP و ADMA در 2 گروه براساس سطوح مختلف CRP (5/3<CRP، 5/3>CRP)  انجام شد.در گروه آلبومینوری سطح ADMA هم در  سطح پایین CRP (5/3>CRP ) و هم در سطح بالای CRP (5/3<CRP) بالا می‌باشد، ولی در گروه بدون آلبومینوری سطح ADMA در  سطح پایین CRP ,,پایین و در سطح بالای CRP , بالا می‌باشد؛ یعنی سطح ADMA به موازات بالا رفتن سطح CRP افزایش می‌یابد. نتیجه گیری  با توجه به  ارتباط مثبت  میان ADMA با CRP در گروه بدون آلبومینوری و افزایش سطح ADMA مطابق با شرایطHigh CRP در گروه بدون آلبومینوری می‌توان نتیجه گرفت که ارتباط بین مارکرهای التهابی  و دیس‌فانکشن اندوتلیال نقش مهم التهاب مزمن زمینه‌ای را در  پاتوژنز عوارض میکرو واسکولار کلیوی در شروع نفروپاتی مطرح می‌کند و  عدم تفاوت سطح ADMA در گروه آلبومینوری چه در سطح پایین یا بالای التهاب نشان می‌دهد که زمانی که آلبومینوری ایجاد می‌شود عوامل دیگری غیر از مسیر التهاب و CRP در پاتوژنز آن مشارکت دارد.