تبیین مفهوم منظر آیینی و بررسی جلوه های تبلور آن

نویسندگان

1 د‌‌‌‌‌انش‌آموخته کارشناسی ارشد‌‌‌‌‌ رشته معماری منظر، د‌‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌‌ه هنر و معماری، پرد‌‌‌‌‌یس هنرهای زیبا، د‌‌‌‌‌انشگاه تهران، ایران

2 استاد‌‌‌‌‌یار گروه معماری، د‌‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌‌ه فنی و مهند‌‌‌‌‌سی، د‌‌‌‌‌انشگاه آزاد‌‌‌‌‌ اسلامی، واحد‌‌‌‌‌ لاهیجان، ایران.

3 دانشیار گروه معماری منظر، دانشکده هنر و معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران

doi
چکیده

منظر پدیده‌ای عینی-ذهنی است که در پی فهم انسان از محیط شکل گرفته و در بستر تاریخ و زمان اشکال مختلف به خود می‌گیرد. در این میان گاه منظر با مفاهیم هویت بخشی همچون فرهنگ و آیین عجین شده و جلوه‌های عینی و ذهنی ویژه‌ای را با توجه به موقعیت-های مکانی خاص، بوجود آورده است. از این رو این مقاله سعی دارد تا با واکاوی مفاهیم منظر و آیین و بازشناسی مفهوم منظر آیینی، جلوه‌های ظهور آن در ایران را شناسایی نماید. روش تحقیق این مقاله، از نوع کیفی است و ترکیبی از روش تحقیق تحلیلی-توصیفی و استنادی بکار برده شده است. بر این اساس با استفاده از روش کتابخانه‌ای و بهره‌گیری از منابع معتبر نوشتاری، طیف گسترده‌ای از منابع مرتبط با منظر و آیین مطالعه گردید و با بررسی تطبیقی، به شیوه استنباطی و استنتاجی به تحلیل مصادیق ارائه شده از منظر آیینی و وجوه آن پرداخته شده است.