نسبت ضرورت و آزادی برنامه در تبیین دستگاه رفتار- فضا (مطالعهی موردی فضاهای بینابین کتابخانههای ملی و دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی. ایران.
2 استادیار و عضو هیئتعلمی گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، ایران.
doi
چکیده
تطبیق نیازهای متنوع کارکردی از طریق سازماندهی متناسب متغیرهای آن به ساختار فضایی صورت میگیرد که لازمهی آن، درکی مفهومی از تاثیر دستگاه فضایی بر دستگاه رفتاری مرتبط با آن است. این نوشتار با بهرهگیری از روشهای کمی، توصیفی و از طریق پیمایش رفتارهای فضایی و با استفاده از مدل روند طراحی گونهی آرمانی تلاش کرده تا بتواند وضعیت نحو فضای بینابین را مطالعه کند تا امکان افزایش آزادی تصرف کاربران در فضا را فراهم کند. نحوهی برداشتهای میدانی از طریق مشاهدهی مستقیم جهت نگاشت نسبت فعالیتهای اختیاری و الزامی در فضاهای بینابین کتابخانههای ملی و دانشگاه تهران است. دستاوردهای این پژوهش به راهبردهایی سهگانه برای طراحی فضاهای بینابین در کتابخانهها منجر شده است. محور یکم، همجواری فضاهای بینابین باز با فضاهایی با تراکم رفتاری زیاد، محور دوم، افزایش مقیاس فضایی و میدان دید در طراحی فضاهای بینابین بسته و محور سوم، بخشیدن رفتارهای فضایی جانبی و رویدادپذیر کردن آنها.
