بررسی نقش فضاهای تعاملات اجتماعی بر کیفیت زندگی در مجتمعهای مسکونی (مطالعه موردی: مجتمعهای مسکونی سعیدیه، کاشانی، بوعلی و امام رضا در شهر همدان)
نویسندگان
1 دکتری معماری، عضو هیئتعلمی تماموقت، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان.
2 کارشناس ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان.
3 دکتری معماری، عضو هیئتعلمی تماموقت، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان.
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف پاسخ به این سؤال که چه رابطهای میان فضاهای اجتماعپذیر و مجتمعهای مسکونی وجود دارد که باعث افزایش کیفیت زندگی ساکنین میشود، صورت گرفته است. بر اساس مدلهایی که برای نیازهای انسان ارائهشدهاند، تعاملات اجتماعی یکی از این موارد ضروری است. پیشینه پژوهش در طراحی محیط نشان میدهد که ویژگیهای کالبدی فضاهای یک مجتمع مسکونی میتواند بر میزان مطلوبیت آنها تأثیرگذار باشد. روش تحقیق موضوع به شیوه کمی و میدانی و برای بررسی نمونههای موردی، پرسشنامه سنجش شاخصهها تنظیم گردید و در بین ساکنین مجتمعهای مسکونی توزیع شد و اطلاعات بهدستآمده با نرمافزارهای Spss و smartpls تحلیل گردیدند. نتایج پژوهش نشان میدهد که برای بهبود و ارتقای کیفیت زندگی و کمیت فضاهای شهری بهخصوص مسکونی، نوع طراحی بر اساس اصول و معیارهای اجتماعی و فرهنگی ازجمله همسایگی و اجتماعپذیری است.
