توزیع فضایی تاب آوری در برابر سوانح در سطح محلات کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 پژوهشگر دکتری شهرسازی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2020.15049چکیده
خسارات بسیار جانی و مالی ناشی از سوانح طبیعی در کلانشهرها ضرورت ارزیابی و ارتقای تابآوری پیش از وقوع حادثه را نشان میدهد. کلانشهر تهران که مستعد زمینلرزه است، نیز از این امر مستثنا نیست. لذا در مقاله حاضر، مجموعهای از شاخصهای تابآوری از سه مدل ۱BRIC، ۲CRI و ۳CDRI، شناساییشده و جهت ارائه شاخص ترکیبی چندبعدی تابآوری کلانشهر تهران مورداستفاده قرارگرفته است. بامطالعه ۳۶۸ محله تهران و با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی، ابعاد تابآوری در پنج بعد اجتماعی، بعد زیرساختی، بعد عملکرد اقتصادی، بعد جامعهایروابط همسایگی و بعد جامعهای-مشارکت- تعریفشدهاند. توزیع فضایی تابآوری و ابعاد آن در سطح کلانشهر تهران نشان میدهد که محلات غربی و جنوبی شهر تهران و برخی از محلات در شمال شرقی وضعیت نامطلوبی ازنظر تابآوری دارند. درصورتیکه میزان تابآوری در محلات مرکزی و شرقی به نسبت بیشتر است. در میان ابعاد تابآوری نیز بعد زیرساختی بیشترین تأثیر منفی را بر محلات با وضعیت نامطلوب تابآوری داشته است.
