طراحی و پيادهسازی سيستم نگهداری و تعميرات مبتني بر قابليت اطمینان با استفاده از شاخصهای کليدی عملکرد (KPIs) و آناليز ريسک (مطالعه موردی: شرکت توليد مواد اوليه الیاف مصنوعی)
نویسندگان
1 گروه صنایع، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامي، نجف آباد، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان
3 استاد، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان
doi
چکیده
نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان (RCM) از پیشرفتهترین رویکردهایی است که نه تنها با استانداردهای بینالمللی مدیریت داراییهای فیزیکی و مدیریت ریسک مطابقت دارد، بلکه به کاربران تجهیزات اجازه میدهد تا خطرات و ریسک های مربوط به مالکیت و عملیات داراییها را کاملاً درک و کمی سازی کنند .تحقیق حاضر در طی دوره زمانی یک ساله با هدف طراحی و پيادهسازی سيستم نت مبتني بر قابليت اطمینان و ریسک ، به عنوان مطالعه موردی در یکی از صنایع بالادستی صنعت نساجی (شرکت توليد مواد اوليه الیاف مصنوعی) انجام شده است. در این راستا پس از انجام مطالعات اولیه و جمع آوری اطلاعات تجهیزات، در مرحله اول با استفاده از برخی شاخصهای عملکرد کلیدی (KPI) و بکارگیری یکی از تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره یعنی تاپسیس،تجهیزات از لحاظ بحرانی بودن اولویتبندی شده واز بین آنها بحرانیترین تجهیز شناسائی شد. سپس برای تجهیز منتخب، بلوک دیاگرامهای کارکردی (FBD) ترسیم و کاربرگ FMEA برای آن تکمیل و با استفاده از یکی از تکنیکهای آنالیز ریسک ،تعداد 113 عدد خرابی بحرانی شناسائی شدند و در ادامه با استفاده از نمودار تصمیمگیری و کاربرگ RCM برای هر نوع خرابی استراتژیهای مناسب نت تدوین شد،که نتایج نشان میدهد فعالیتهای نگهداری و تعمیرات شامل نت اقتضائی است به میزان 69% سپس به ترتیب بازسازی زمانبندی شده 10% ، جستجوی شکست 5 % ، از رده خارج کردن زمانبندی شده 7 % ، باز طراحی 7 % و کمترین مقدار مربوط به کارکرد تا شکست به میزان 2 % میباشد.
