مدل مطلوب اجرا و ارزیابی در سیاستگذاری امنیت داخلی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه: تأمین امنیت که از وظایف اصلی و عمده دولت هاست نیاز به سیاستگذاری در این حوزه را ضروری می نماید. در این راستا مدل سازی یکی از تکنیک های تسهیل فهم و اجرای فرایند سیاستگذاری امنیتی است که به مدد دولت مردان می آید. طبق تعریف امنیت داخلی، مردم نقشی محوری در مباحث امنیتی دارند و مجذوب کردن و رضایتمندی مردم، شاخصی مهم برای سنجش امنیت داخلی محسوب می شود. هدف: مقاله حاضر باهدف طراحی مدل مطلوب اجرا و ارزیابی در سیاستگذاری حوزه امنیت داخلی در ج.ا.ایران نگارش شده است. روش ها: روش این پژوهش کیفی می باشد که با تکیهبر تحلیل و توصیف محتوای برخی نوشته های مربوط به رخدادهای امنیتی در جمهوری اسلامیایران تهیهشده است. گردآوری داده ها به روش کتابخانه ای، از طریق بررسی منابع مکتوب و غیر مکتوب و مراجعه به کتابخانه و پایگاه های الکترونیکی انجام گرفت. یافته ها: مدل تلفیقیاز نظریات اتزیونی (L.R.F) و هیرشمن (E.V.L) بهعنوان مدل مطلوب، طراحی و تبیین شده است. در این مدل، روش اجرای سیاست های امنیت داخلی تا حد زیادی مطابق باارزشها و هنجارهای مردم می باشد و استفاده از زور، اجبار و ترس در حد کمی وجود داشته و حد متوسطی از بهکارگیری پاداش نیز مطمح نظر می باشد. درصورتیکه اجرای سیاست ها موجب وفادار نمون مردم و یا باعث تبدیل معترضین به وفاداران شود (وضعیت L.Lو R.L)، اجرای مطلوبی بوده و منجر به پایان سیاست می شود. در غیر این صورت اگر موجب تقابل مردم با نظام (گزینه خروج) و یا تبدیل معترضین به مخالفان نظام گردد، اجرا نامطلوب بوده و منجر به اتخاذ یکی از گزینه های اصلاح (تغییرات جزئی شامل وضعیت های F.L،L.VوR.V) و یا توقف (تغییرات اساسی شامل وضعیت های F.V،L.E،R.Eو F.E) در سیاست خواهد شد. نتیجه گیری: تلفیق بیرونی میان دو مثلث، به سیاستگذاران این امکان را می دهد تا با دستیابی به ترکیب هایی متفاوت از تلفیق درونی، یک اجرای مطلوب از سیاست ها را مدنظر قرار داده و در مقابل چنین اجرایی، رفتاری مطلوب و مشابه را انتظار داشته باشند.